Earn this!

آخرِ فیلم "نجات سرباز رایان (۱۹۹۸)"،بعد از کلی نبرد و جنون و خشونت جنگ و کشته‌شدن آدم‌ها ،وقتی که فرمانده میلرِ در حال مرگ آخرین نگاه‌ها رو به دنیا میکنه به سرباز رایان چیزی رو زمزمه میکنه. رایان میپرسه:چی قربان؟ با صدایی لرزان میگه:"سزاواراش (این زندگی نجات یافته‌ات) باش".

امروز،در یک تعطیل صبحی،وقتی با بابا که با لبخند شیطنت‌آمیزی یک چشم‌اش به فوتبال بود و یک چشم‌اش به مکالمه تصویری‌مان نگاه کردم، و از گلگونی پوست درخشان‌اش و موهای زیبای جوگندمی‌اش حض کردم،یاد تمام این‌همه سال مبارزه خودش و تلاش پزشکهایش با سرطان و تمام دور و نزدیک شدن‌هاش به فاجعه افتادم ،فقط بهش گفتم:"قدرش رو بدون". تاملی کرد و گفت باشه.بعد هم نشستم با یارِ غار،فیلم "نجات سرباز رایان"رو با تمام وجودم دوباره دیدم و به همه چیز و هیچ فکر کردم و آماده فردا صیح زود شدم که از صدای رشد گیاه‌های پشت خانه از خواب بیدار بشم. (عکس رو سال ۲۰۱۷ از جزییات دست‌اش ساعاتی قبل از رفتن‌اش به اتاق عمل در تهران گرفتم)

One Of These Mornings

One of these mornings

Won't be very long

You will look for me

And I'll be gone

بیست و پنجم خرداد

 رقابت دمکراتیک محدود به پذیرش ایده دمکراسی نیست بلکه ادغام کثرت پذیری در گفتار و رفتار و احساسات ملموس و روزانه ما است که رشد جامعه دمکراتیک را آبیاری میکند

The Poet Acts

“اپراى ویزک” که براساس منظومه اى از ” ژرژ بوشنر” تنظیم شده، شعرى دارد با این مضمون: ” آدمى گردابى در اعماق خود دارد. وقتى به پایین مى نگرد سرش گیج مى رود”.

Hyper-reality

بودریار عنوان می کند که در برابر جامعه صنعتی (مدرن) که ویژگی آن تولید است، ویژگی جامعه پساصنعتی (پست مدرن) بازتولید است. به عقیده او این جامعه تحت سیطره رسانه های الکترونیک است و مشخصه اصلی آن وانمایی است و در این جامعه به جای تولید واقعیتreality (که ویژگی جامعه مدرن است) حادواقعیتhyper-reality باز تولید می شود 

واقعیتی که در این جامعه (باز) تولید می شود چیزی نیست که (باز) تولید شود بلکه پیشاپیش باز تولید شده است. بودریار این ویژگی را وانماییsimulation تعریف می کند که مفهومی بسیار کلیدی در حوزه پست مدرن است. این ویژگی باعث فروپاشی سوژه می شود (در مقابل ماشین صنعتی که باعث از خودبیگانگی سوژه می شد) 

گناه

 به قول خورخه لوئیس بورخس در هر گناه فضیلتی است. در زنا مهربانی و ایثار، در قتل شهامت و در کفر و الحاد نوعی شرارت شیطانی اما در گناه یهودا هیچ فضیلتی نبود

امیرحسین فطانت

Under a full moon

My happiest moments on the road are always off-camera, generally with my crew, coming back from shooting a scene and finding ourselves in this sort of absurdly beautiful moment, you know, laying on a flatbed on those things that go on the railroad track, with a putt-putt motor, goin’ across like, the rice paddies in Cambodia with headphones on… this is luxury, because I could never have imagined having the freedom or the ability to find myself in such a place, looking at such things.
To sit alone or with a few friends, half-drunk under a full moon, you just understand how lucky you are; it’s a story you can’t tell. It’s a story you almost by definition, can’t share. I’ve learned in real time to look at those things and realize: I just had a really good moment.

Bourdain Confidential on Popula